Smart City ontwikkeling, holistisch is realistisch

Op donderdag 29 september vond de IT Innovation Day plaats in Amersfoort. Gedurende de dag boden we, in diverse centrale keynotes, inspiratie en toonaangevende voorbeelden over hoe Smart Companies, Smart Cities en Smart People technologie inzetten om de business te verbeteren, efficiency te behalen en de kwaliteit van leven te verbeteren.

Tijdens het tweede deel – Smart Cities – van de conferentie werden de laatste ontwikkelingen op het gebied van innovatieve slimme steden oplossingen getoond. Daarnaast werden er voorbeelden worden getoond van belangrijkste Smart Cities, binnen en buiten Europa. Ook hier werd de aandacht gericht op wat er nu al plaatsvindt, wat de ontwikkelingen van morgen zijn en wat voor mogelijkheden de toekomst biedt.

IT Innovation Day 2016

IT Innovation Day 2016 #IDG

Hieronder staat mijn verhaal beschreven. Het doel van mijn presentatie (Smart City development, Holistisch is Realistisch) is mensen te inspireren om vraagstukken vanuit een breder perspectief het ‘Smart City vraagstuk’ aan te vliegen. Want mensen weten meer dan dat ze denken te weten. Andere termen die zijn gebruikt voor gelijkaardige concepten zijn onder andere Cyberstad, Digitale Stad, electronic communities, flexicity, information city, intelligent city, op kennis gebaseerde stad, MESH city, Telecity, teletopia, Ubiquitous city, wired city of het internet van gebouwen.

Daarnaast ik wil hiermee graag de dialoog faciliteren om een nieuwe generatie stad te ontwikkelen, die het leven van mensen verbetert en levensenergie veroorzaakt. Het verhaal is tot stand gekomen op basis van persoonlijke ervaringen in projecten, zakelijke gesprekken en door ervaringen in mijn privé situatie bij een naaste. Het is geen wetenschappelijk onderzoek, maar gewoon een persoonlijk verhaal.

“Goedemiddag. Ik neem jullie de komende 15 minuten neem ik je mee in een persoonlijk verhaal van een naaste verweven met mijn ervaring als Business Innovator actief in de gebouwde omgeving.

Stel je eens voor.. je hebt hartritmestoornissen, slikt bloedverraders en je krijgt een hersenbloeding. Daardoor wordt er met de bloedverdunner gestopt. Want een bloedverdunner in combinatie met een hersenbloeding is geen goede combinatie. Naar herstelperiode is de vraag: “worden de bloedverdunner opgestart?” Wanneer de hersenspecialist aangeeft het niet te weten en je een viertal opties meegeeft, rest de vraag welke keuze moet er gemaakt worden?  Het lichaam is een complex systeem en de huidige medische wereld bestaat het goed opgeleide silo-specialisten. We hebben ze hard nodig (ik ben ze dankbaar voor hetgeen ze hebben gedaan vanuit hun kennis en ervaring!) en daarnaast hebben we ook mensen nodig die het lichaam vanuit een holistisch perspectief kunnen benaderen.

Binnen bedrijven en publieke organisaties zitten vol met specialisten en silo’s (afdelingen) die georganiseerd zijn in piramides. Dit geldt voor zowel bouwers, gemeenten, IT-bedrijven, et cetera. Maar piramides maken mummies. Ze vertragen de besluitvorming en willen vooral alles beheersen en controleren. Ze denken vaak maar 1 dominante richting en daarnaast ook in businesscases en verdienmodellen.

Maar is de denkrichting duurzaam? De World Green Building Council heeft een onderzoek gedaan naar de verhouding van energie-, gebouw- en loonkosten. De verhouding is 1:9:90. Is 1% energiebesparing – door de inzet van zonnepanelen –  een duurzame waardecase? Vanuit een economische silo bekeken, ja. Maar vanuit een breder perspectief bekijken is het geen duurzame waardecase. Een ander voorbeeld. Alle ramen worden hermetisch afgesloten om de stookkosten te verlagen. Het gevolg is ook dat de mensen die er werken meer ziek worden. Is er sprake van een duurzame waardecase? We zullen op een andere wijze moeten gaan kijken naar vraagstukken. Niet vanuit het eindresultaat. Niet vanuit het object, maar vanuit een holistisch perspectief.

De stad is een organisme een complex systeem geen mechanisme. In een stad is de diversiteit aan mensen groot, het trek talent aan en staat open voor nieuwe ideeën. Wat als stad en mens zou zijn, met een stadshart?

Met stadslongen.  En welke impact hebben deze stadslongen op ons fysieke gestel, de manier waarop we bewegen en hoe reageren we op stadslongen? Wat is het economisch rendement? Het ecologische rendement? En wat is het sociaal-maatschappelijk rendement van deze stadslongen?

Welk effect hebben deze organen – gebouwen – op het economisch ecologisch en sociaal maatschappelijk rendement? Het verdwijnen van de Bijenkorf in de gemeente Arnhem, heeft veel met de ondernemersgeest van de retail-ondernemers gedaan, maar er had ook zeker effect op het imago van de stad. Want een Primark is toch echt een ander kaliber winkel dan De Bijenkorf. Het nieuwe LEGO® House (waaraan nu hard wordt gebouwd) in het kleine stad Billund. Het LEGO® House zal zeker grote impact hebben op het dorp en haar omgeving. En dan de trap in Rotterdam, welk effect heeft deze trap op ons fysieke gestel, de manier waarop we gingen bewegen en op onze psyche?  Heeft deze trap en economisch rendement opgeleverd? Hoe zat het met de ecologie van het maken van de trap? En wat heeft het sociaal maatschappelijke opgeleverd? Of was het slechts gedoeld om wereldwijd PR te genereren?

Wat als.. we als stad gaan eten en drinken, lees de invloeden van buitenaf energie, afval, data, water, mobiliteit toelaten. Welk effect heeft dat op de mensen? Eten en drinken is voor ons cruciaal om te kunnen leven. Maar welk effect heeft toestroom van buitenaf op onze organen zoals kantoren, de bibliotheek of scholen? Krijgen we wel het juiste eten en drinken binnen? Want op terroristische toestromen zit je al stad niet op te wachten en de toestroom van nieuwe hoofdkantoren van bedrijven heeft bijvoorbeeld economisch een groot effect.

En als het een keer anders loopt dan kan dat de stad een bloedstolsel oploopt en we risico’s lopen op de infrastructuur die niet stroomt. Reparatie kan plaatsvinden. Maar het zal niet zonder slag of stoot plaatsvinden.

Wat gebeurt er dan als de bloeddruk toeneemt in de bloedvaten? Komt het door stress of is het maar momentopname? Hebben we slecht gegeten of gedronken of is de combinatie van dit alles? Hebben we tijd om het te onderzoeken of zijn we te laat?

Dit alles kan hartritmestoornis veroorzaken. Bloedverdunners zijn dan noodzakelijk geworden en als patiënt wordt je vervolgens gemonitord door de trombosedienst. Alles lijkt in orde, bloeddruk, cholesterol. De bloedverdunner kan wel bijwerkingen hebben, maar die worden meestal ‘voor lief’ genomen. Als we het in de stad over stadsmedicijnen hebben dan hebben we het bijvoorbeeld over ‘crowd-management’ om ervoor te zorgen dat alles doorstroomd. Bijvoorbeeld tijdens de Nijmeegse Vierdaagse.

Maar dan gaan we een keer echt fout. Een infarct. Een herseninfarct. Onverwachts. Geen voorafgaande signalen in de stad, het lichaam. De wereld staat even stil…

Een stadsoperatie zorgt ervoor dat druk van de ketel wordt gehaald. Op de Intensive Care wordt toegezien dat het infarct kan herstellen. De eerste 72 uur zijn cruciaal en uiterst spannend. Als alles naar omstandigheden goed gaat dan volgt ontslag.

Na ontslag van het Academische Ziekenhuis is het tijd om op krachten te komen en uiteindelijk echt te revalideren. Voor patiënt kan het zijn opnieuw leren klokkijken, koffiezetten, leren lopen maar ook leren om het infarct een plek te geven in je ‘nieuwe’ leven en dat van anderen. Voor een stad betekent het revitaliseren. Nieuwe structuren bouwen, herstellen van oude infrastructuur, gebouwen/huizen, nieuwe wegen ontwikkelen, maar ook sociale structuren en ecologische.

De mens is levensenergie, Qi. De stad is ook Qi, levensenergie. Deze plant geeft energie maar heeft geen bewustzijn. Mensen zijn levende wezens zoals planten, wij geven energie – bijvoorbeeld door met elkaar te lachen – en hebben wel een bewustzijn. Dit stelt ons als mens in staat verandering aan te brengen.  En datgene weer te laten functioneren, ook na een stevige ingreep/infarct.

Als we uitgaan van de maakbaarheid van levensenergie, dan kunnen we zaken structureler met elkaar verbinden en op zoek gaan naar multipliers. We kunnen bouwen aan een waardecase in plaats van een businesscase. De businesscase is gefocust op een silo (meestal een bedrijf) en een waardecase op meerdere stakeholders. Een shift in mindset is dan wel noodzakelijk, want dit betekent dat vanaf nu het geheel groter moet zijn dan de som der delen.

De stad is een complex systeem, geen gecompliceerd mechanisme. De stad is een netwerk van netwerken. Een plek van maatschappelijke betrokkenheid, creativiteit, innovatie en sociale cohesie.

 En dan smart. Smart is meer dan technologie! Smart gaat om begrijpen en toepassen. Want iemand die heel intelligent is, hoeft nog niet slim te zijn. Dit geldt ook voor een stad.

We kunnen verbonden stad creëren. Pokémon Go heeft er bijvoorbeeld voor gezorgd dat in Kijkduin de sociale controle werd vergroot door meer van die Pokémon’s rond te laten lopen. Echter de gemeente Den Haag vond het te druk worden en te onrustig en stak een stokje voor. Voor de zomer van dit jaar is het eerste hotel in Japan geopend wat gerund wordt door robots. Allemaal ‘connectiviteit’, verbondenheid.

De fysieke stad kan worden omgevormd naar een virtuele stad. Wanneer je technische beslissingen neemt over de infrastructuur, dan maak je ook sociaal-maatschappelijke en ecologische beslissingen die belangrijk zijn voor de levensenergie van de stad.  We zullen daarvoor wel preventief moet behandelen, goed moeten na denken over het grid. Het grid is meer dan een stukje vernuftige techniek. Het maken van goede beslissingen bij de aanleg van een grid is echt een strategische vaardigheid!

Door de groei van connectiviteit komt het landschap er anders uit zien en gaan anders acteren, de factor tijd en ruimte krijgt hiermee een andere invulling.  Door de connectiviteit wordt het mogenlijk om vraag en aanbod beter met elkaar af te stemmen. Hierdoor wordt de stad slimmer veel krachtiger en meer wendbaar. De komende tijd moet ons wel gaan afvragen: “op welke manier verandert een object als het ‘corrected’ is?”.

Technologie is slechts een middel om Smart Cities te faciliteren.  Ik pleit en daarom ook voor het centraal te stellen van geluk, vitaliteit, welzijn bij de stadsontwikkeling. Stadsontwikkeling gaat namelijk over het verbeteren van de kwaliteit van leven en het stimuleren levensenergie, vanuit holistisch perspectief!”

Voor de ontwikkeling van slimme steden is het belangrijk dat de stedelijke leiders zich richten hun burgers, in plaats van de technologie. Want verstikt raken in de laatste snufjes op technologie gebied is geen optie. Stedelijke leiders moeten worden aangespoord om technologiestrategieën rond behoeften van de burgers te ontwikkelen, user-centric design. Ik zie diverse lagen technologische lagen ontstaan waarbij de gebruiker (user) het middelpunt is.

  1. Smart Cities
  2. Internet of Things
  3. GIS
  4. VR/AR/Mixed, Data scanning
  5. BIM
  6. PropTech/RealTech
  7. User (people and things)

De verschuiving van technologie-centric strategieën (fysieke domein) om user-centric mentaliteit vereist ook een realistische inschatting van de mensen van de stad daadwerkelijk profiteren door deze innovaties. De uitdaging voor ons als mens zal zijn om een nieuw zintuig te ontwikkelen, het zintuig om: “op welke manier verandert een object als het connected is?” Dit (zevende) zintuig [Boek: The seventh sense] gaat ons helpen om nieuwe uitdagingen te tackelen en bij te dragen aan het verbeteren van het leven van mensen en hun levensenergie.

De uitdaging voor de komende periode zal zijn om deze visie te vertalen naar een tool(s) waarmee Smart City Roadmaps kunnen worden ontwikkeld. Heb je ideeën, deel ze dan onderaan deze blog.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *